Gece yine sensiz…
Şehir üstüme üstüme gelirken…
Bir ışık arıyorum karanlıkta…
Ateş böceğim… neredesin?
Sokak lambaları şahidim bu gece
Adını yazdım buğulu cama hece hece
Kalbim beton ama içim ince
Yine sana düştüm habersizce
Peşimden koşan gölgem gibisin
Tutmak istedikçe uzaktasın
Bir var bir yoksun, rüya mısın?
Ateş böceğim… kimsin?
🎵
Gençliğim başımda duman
Kalbimde yasaklı liman
Kovaladıkça kaçan
Ateş böceğim misin?
Yanıyorum içten içe
Kül oluyorum her gece
Bir sönüp bir yanan
Benim kaderim misin?
Şehrin kalbinde kayboldum
Adını her köşeye sordum
Gözlerine bir kez dokundum
Ömrüme mühür vurdun
Ya gel bu şehri yakalım
Ya da küllerimde boğulayım
Bir ışık ol karanlığıma
Sönme… sönme…ateş böceğim
Kayıt Tarihi : 26.2.2026 12:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!