Öyle anlaşılıyor ki,
En zor şey olmalı insanın kendini yönetmesi
Ve işin kolayına kaçıyor, insanların büyük bir kesimi
Teslim olup kendilerini yönetecek bir güce
Günde beş vakit
Eğiliyorlar o gücün önünde
Kimi yerden seçiyor gücü, kimi gökten
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




ay ne güzel şiirdi ya
Esasında hepimiz birer ateş böceği değil miyiz... Ama kimilerimiz kendilerini pervane sanıp kör ampullerin etrafında kümelenirken kimilerimiz de kendi ışığımızın aydınlattığı yoldan uçuyor., kendi çevremizi aydınlatıyoruz sadece...
Şiir günümüz için bir ders niteliğinde...
Kaleminize sağlık sayın Mehmet Halil....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta