Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
ay ne güzel şiirdi ya
Esasında hepimiz birer ateş böceği değil miyiz... Ama kimilerimiz kendilerini pervane sanıp kör ampullerin etrafında kümelenirken kimilerimiz de kendi ışığımızın aydınlattığı yoldan uçuyor., kendi çevremizi aydınlatıyoruz sadece...
Şiir günümüz için bir ders niteliğinde...
Kaleminize sağlık sayın Mehmet Halil....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta