Selanik içinde doğdu bir güneş,
Annesi Zübeyde, babası eşsiz.
Çocukluk günleri akıp giderken,
Okul yolunda o kararlı bir iz.
Asker ocağında pişti yüreği,
Vatanın uğrunda verdi emeği.
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta