Atan Şiiri - Oset Atilla

Seni görünce
Eğer
Mecnun iyileşecekse
Artık korkma bırak
Atan kalbinin nabzını

seviyorum diyorsa
seni üzmez biliyorsun yaklaşmazsa da
Fırat suyu bulur gibi bulur nabzının atımını
ölmek için yaşıyor Kerem et de yenmiş
Aslı’nın büyüsünü
Ölmek için ölerek her gün…
Zamanı var mıdır bilmiyorsun
Üzülüyor belki
Ric’at edince sen
Dileği gerçekleşsin
İrtihal’e (göç edip hakka varacak )
Lahza (an)
Edecek
Rah-ı vuslattayken (kavuşma yolunda )
İnayet et ki (merhamet, Lütuf)
Menzile varsın.

Gözlerini çevirsen de
Özlüyor
Kasvetli
yürüyüşünü
ürkekçe ürkütse de
yüzünü çevirip sema’ya bakıyor
semaya bakıyor gibi.

Atalarının
Atan
Adımlarından
tanıyor
Atan
Adımlarını