Atacak Mermim Bitince Şiiri - Sudenur Ön ...

Adını da anmazım şu üzüntüm olmasa
Beni benden iyi bilen sebepsizce vermez tasa
Halimiz nice ola rızkımız tükenince
Son nefeste çağırdığım kadir Çalabım olmasa

Umut diye bir ilaç var vaadin ile tatlanan
Amel diye sermaye var merhamet ile katlanan
Özüm ile kapanmadı birce noksan şu alemde
Ne değişir özüm olsa pençe-i mevte takılan

Boşluk kaldırmıyor dağlar, ondan kavî bacaları
Bes niye kevgire kıldın koskoca tevhidcileri
Sual eylemek ne haddime deyip susarım ben amma
Sorduran sen değil misin nefsime bu soruları

Bırakması küfür gelen bir kula vuruldu Temren
Fenafillah edecekken kulda fena oldu Temren
Kapıldı da gitti çoktan, leyla çıkmıyor aradan
Vahdete ermiş olur mu aradan çekilse Temren

Vefasızlık olmaz mıydı Yakub oğlun aramasa
Sana teslim olsa dahi imtihana kıyamasa
Bilirim kul eyleyecek, bilirim gül eyleyecek
Kibir mi ola merhamet hikmetini perdelese

Yine yetimlik mi çeker ben sana bıraksam anı
Hasret mi yağdıracaksın ben sana bıraksam beni
Sebepleri tuzak kıldın bilmeyelim senden diye
Dimdik tutarsın onu da şu direksiz gökler gibi

Sabrını isyansız eyle ahiri vuslatsa madem
Zaten inlemekten gayrı neyi bilir bunca adem
Şükrünü dilimde eyle, yaşını gözümde eyle
Dilimde vuslatla gelem, kalbimde hasretle gelem

Merhametin haddi hara, düşürür sahibin' dara
Dayanağımız Çalapken acıyann yüzü kara
Neden bana doğru gelir ricat etmeksizin ölmek
Kim düşürdü beni nara, kapanmaz öldürür yara

Deliler gibi severim, sevdiğime ar ederim
Ben yare benzemek ile yenilgimden kâr ederim
Ecel şerbetin içerim ecel bana gelmiş gibi
Yarsız beni ne ederim, beni kime pul ederim

Sabrın hası sende Çalap, önce Temren yitiversin
Sarılacak kol bitince gözler sana çatıversin
Yaşadıkça yasla bana, sonra sıra gelir sana
Gidilecek yol bitince menzil sana çıkıversin

Cümle canın muradısın, her yolun son durağısın
Bizi eriten dertlerin tek ezeli dermanısın
Varlığına delilimdir Türk'ü cepheden çıkarmak
Atacak mermim bitince Enver sana kaçıversin