Ata bak nasılda süzülüyor ayakları havada kanatlanmış gibi
Üstünde biniciside yok gidiyor nerede kimbilir onun sahibi
Üstelik ağzındaki geminide almış azıya tutulamaz yok onun kimsesi
Hırsından ağzında köpük sürekli inip kalkıyor yorgunluktan burun delikleri
Neydi kızdıran onu bu derece yoran hırsından soluyan nefesini
Belli ki üstünden atmış kendini sürekli kamçılayan efendisini
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta