Asyam Şiiri - Süreyya Görür

Asyam

Kurak bir coğrafyada kirli bakışlı adamların kölesi gibiydin Asyam
Her bakışında hicran yükü
Her gülüşünde özlem vardı mutlu olmaya dair
Kara gözlerin acıkmıştı bir kaşık sevgiye ve hiç bilmemisti toprak kokulu ellerin güvenli bir eli tutmanın hissini...
Yabancı bakışlar kullanılmış geceler
Irgatı olduğun bir yaşamın içinde parlıyordu Süreyya gözlerin

Asyam
Bilir misin
Bir aslanın kalbine yatmayı
Sen hiç gördün mü ceylanın can verişini
Acımasız bir avcı tarafından vuruluşunu
ya da kaç kere vuruldun Asyam ?
Kendinden başka herkese şifa dağıtırken
Baktın mı sabrının sonu nerede ?

Her sabah uyanırken ekmek olmaya, aş olmaya suladın mı o kadını kurumuş bereketli toprakları suladığın gibi
Suladın mı içinde ki yeşili umutla...

Asyam
Çatlamış ellerinle su verdin mi kurumuş dudaklarına
Kan çanağı kara gözlerine bakan bir çift bakışa bakabildin mi sevgiyle
Sen hiç sevdin mi Asyam ya da sevildin mi
Uyudun mu Asyam bir kalbin üzerinde uyandın mı

Asyam yabani dağların kır papatyası
Çocukluğun atalarının poyrazlarında üşümüş ...
Saçlarına şefkat değmemiş
Dalgaları merhamete muhtaç
Ta o zamandan en çok annenden öğrenmişsin yok sayılmayı

Kırağı düşmüş yüzünün yalnızlığını görüyor musun Asyam
Duydun mu
Hiç aynaya baktın mı
Saydın mı aşağı doğru inen kaz ayaklarının içinde birikmiş sessiz çığlıklarını
Göz çukurlarına biriken okyanusları bıraktın mı özgürce
Attın mı kahkalarını utanmadan ya da korkmadan, pervasızca

Esnaf çarşılarında
Şalvarını çekiştirmeden yürüdün mü al yazman gibi yanakların, kızarmadan

Asyamm
Gül yüzünün arkasında hazan çiçekleri biriktiren kadın
Gördüler mi seni
İçinde ki alev alev tutuşan kadını
Asyam sevdiler mi seni
Ölümsüz bir aşkın baş rol oyuncusu seçildin mi...

Sen hiç oldun mu
Var mısın
Bilirim bilirsin yok olmayı yok sayılmayı
En iyi sen bilirsin
Görmezden gelinmeyi
Asyam
Sen hiç yaşadın mı
Yaşıyor musun Asyam?