Aşure Şiiri - Adem Efiloğlu

Aşkına çivilenen şiirlerin gölgesinde
Arzularımın kıvılcımıydı tencereni kaynatan
İsmini tutuşturuyordu aşk diye mısralara
Lezzetin dudaklarıma ettiği iltica
Parmaklarının ısısındaydı sonsuzluk
Her dokunuşunda değiyordun biraz daha uzağa
/
Kıpkırmızı bir elma cazibesi
Haram saatlerindeki Âdemin
Havvasının gözlerinde yanılgı
Tövbe kapılarında Rab’ba yakarış
Buğu buğu deniz manzaralı camlarda
/
Nuh’un gemisinde tahta aralarında ki kırıntılar
Bir Muharrem vaktine eşkıya
Her mevsimin gözüyle vücuda şifa
Toprağından ayrı tavlanan yollardan
Ne buldum azığıdır ellerinden dökülen
/
Yunustur balığın karnından kurtuluşa alamet
İbrahim’e ateşin çiçek bahçesi
İdrisin göğe yükselişi sessizce
Süleyman’ın dünya saltanatında
Yakub’un gözlerinde Yusuf kokusu
/
Yara bere şükrün yenişidir bu güç Eyyûb sabrıyla
Kızıldenizi ikiye bölen asasıdır Musa’nın
Acının ortasında sıfır noktasından göğe yükselişi İsa’nın
Ve Resulün gözbebeğinden Hüseyin olup
Dökülen yaşıdır Kerbela’ya
/
Aşka yükümlü şiirlerin vaveylasıdır aslında
Eşsiz tatlara tecellinin yüreğine kelepçe
Kaynayan tencerede buluşan tutku
Hatıraların ateşin halvetiyle yanışı
İkram saatlerine ellerinden sunulan
/
Derler ya “Masallar sadece kahramanlarına ağlar”*
Denize nazır pencerenin buğusuna çizilen
İçinden insan geçerken bütün sıfatların
Adı unutulmuşluğa yüz tutmuş Hıdrellez tatlarıdır
İnceden tebessüme aşina
/
Bir kehanetin satır aralarından
Lezzetini gelinlik gibi giyinir aşure
İncir bezelerine kayısı dokunmuş halidir kaynamaların
Biraz üzüm şeker ve portakal kabuklarıyla
Ayrık tatların tencere içinde serenadı
Lezzetin meşk noktasında
/
Şehirler arası otobüs terminalidir adresi
Memleket memleket aşka dokunan lezzet
Ceviz tanelerinin tadında
Nar kızılı bulaşan akşamlarda
/
Malatya olur
Antep olur
İstanbul olur
Bursa olur
Zonguldak olur
Antalya olur
Hakkâri olur
…
Memleket olmuştur ellerinde
Yudum yudum sana bulandığım aşure

/
Adem Efiloğlu