Asude 2 Şiiri - Nurullah Arafatoğlu

Bana birgün bakıp gülümser misin?
Söyle, düşlerim kadar güzel misin?

Sen vadilerin ummana akan berrak suyu
Bense çölde dipsiz bir kuyu
Gün gelir, bana bir katre düşer misin?
Düşlerim gibi, ömrümü süsler misin?
Kopsa kıyametler,
Okyanuslar taşsa,
Bir olsa denizler ve kara,
Yarılsa yerin altı ve üstü,
Bitse dünyaların yıllar yılı küskünlüğü,
Sonra tüm nehirler aksa çöllere?
"Daha zamanı var" mı dersin yine?
Söyle bana Asude
Hasretin rüzgarları döner mi tersine?

Ben bir çocuğum, oynayan sokak aralarında
Dostları bir bir büyümüş, mahkum olmuş yalnızlığa...
Kapı kapı gezip de her kapıdan kovulmuş,
Defteri taa ezelden dürülmüş
Bir kenarda ürkekçe pusup süzülmüş.
Peki sen Asude?

Birgün sokağımdan geçecek misin?
Yoksa her düş gibi gelip geçecek misin?

Ama sen, sanki kaybolmuş gibisin
Sanki bir terminalin en kalabalık yerinde,
Küçük bir valize yaslayarak narin bedenini,
Yalnız ve kimsesiz sabahlara ederek belki yeminini,
Mahşere saklayıp belki en mutlu günlerimizi,
Usulca yummuşsundur, o boncuk gözlerini,
Ve narin bedenini...
Bense sebebini bilmediğim bir hüznün,
Beni birden bire alıp götürdüğü düşlerimde,
Şöyle tepeleri yemyeşil bir dağ kenarında,
Vadilerde gürül gürül akan bir suyun başında,
İpekten yumuşak bir esintiyle,
Seni bekliyorum.

Birgün kaldırıp bin yaşla dolu gözlerimin,
Israrla yere eğdirdiği başımı,
Bakarak gözlerimin içine, bana gülümser misin?
Söyle Asude,
Bir gün çıkıp gelir misin?
Söyle düşlerim kadar güzel misin?