Asrın Felaketi 6 Şubat

Şubat’ın altısı, saat dört on yedi
Sanki yer yarıldı, gökler yere indi
On bir il üstüne bir duman bindi
Koca bir memleket kor gibi yanar.

Maraş’ta, Hatay’da koptu kıyamet
Enkazın altında kaldı emanet
Dondurucu soğuk, büyük eziyet
Açılan yaralar durmadan kanar.

"Sesimi duyan var mı?" dendi derinden
Yürekler koptu bak yerli yerinden
Analar vazgeçti can-ı terinden
Tipiyle, karıyla umutlar donar.

Edirne’den Kars’a bir bilek olduk
Biz bu felakette göz yaşıyla dolduk
Mazlumun derdiyle sarardık solduk
Türk Milletim lokmasın aşk ile sunar.

Köşektaş köyünde de yaslar tutuldu
Acının içine feryat katıldı
Vatanın bağrına toprak atıldı
Dillerde bir dua, hep Hakk’ı anar.

Ne yapalım bu da Hakk’ın takdiri
Unutmak mümkün mü giden o biri
Şehitlik makamı, her biri diri
Ruhları cennette bir dala konar.