ASR-I SAADET
Ne bir an geçer senden uzak, ey Nebi, Yokluğunda kaybolur hakikatin ışığı. Seninle doğdu rahmet, kalktı zulmet, Asr-ı saadetle dindi her türlü musibet.
Bir hurma ile doyururmuş seni açlık, Biz nimetler içinde boğulduk, yazık. Sade bir ev, mütevazı bir yaşam seninle, Biz saraylar içinde kaybolduk hevesle.
Giymezdin bir giysiyi sıkça değiştirmeyi, Biz dolaplarımızı doldurduk, hırkamız eksik değil. Taş bağlardın karnına açlıktan, Biz taşarız her lokmada, doymadan.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış



