Korkularıyla baygın kaderin,
Genç bir kadın kıvılcımları yangına körüğü,
Gidiyor! puslu gölgenle, nehirde gülümseyerek yüzen zambaklara.
Yıldızların iriliği, yalnızlığın, özgürlük simgesi olsun, şu mahizar karanlıkta.
Kavanozun vefasızlığı, mahfuz, içkinliği sığdıramadı kollarına.
Topraktan mahpusa, yahut, boynunda büyüyen 'tohumların filizi'.
Maskeleme, çünkü görüyorum, gözlerinde beyaz gerbera çiçekleri..
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta