İnsanca yaşama denizine çalmıştık mayayı
Niye el âlem gibi gülmesin yüzümüz?
Ağlamak tabii ki fıtrî idi, ağlamalıydık,
Ya göz-ırmaklarla coşan bahçeler?!.
Han harap, vatan serap olsa da
İçimize ışımalıydık ilkin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta