Aslı Var Astarı Yok Şiiri - Zeki Kaymakcı

Bana anlat diyorsun nereden başlayayım
Çöldeki kumlar kadar söyleyecek sözüm çok
Bilmem ki kimi övüp kimleri taşlayayım
Annemin sözü gibi; ‘‘Aslı var astarı yok’’

Öyle gerçeklerim var dinlesen yalan dersin
Yalanlar sıralasam gerçek sanarak yersin
Çok güzel şeyler yok ki ruhun huzura ersin
Radyoda piyes gibi ‘‘Aslı var astarı yok’’

Yediğimi hiç sorma çoğu kiloya gitti
Mutluluk yaz yağmuru tam ıslanmadan bitti
Kime değer verdiysem birer birer hep yitti
Kıssadan hisse gibi ; ‘‘Aslı var astarı yok’’

İlkbahar ve yaz bitti şimdi mevsimim hazan
Bana da böyle yazmış levh-i mahfuz da yazan
Yine insan değil mi insana mezar kazan
Hayat tek nefes gibi; ‘‘Aslı var astarı yok’’

Daha derine inme söyleyemem hiç sorma
Beni çok sıkıştırıp boşa kendini yorma
Gitmek istersen eğer hoşça kal sakın durma
Vefa semt adı gibi ; ‘‘Aslı var astarı yok’’

Unut gitsin arkadaş duyduklarına kanma
Beni yaktı bir ateş uzak dur sende yanma
Yüzümdeki kocaman gülüşe de inanma
Süslü bir maske gibi; ‘‘Aslı var astarı yok’’