Asla Unutmadım Şiiri - Engin Arın

Saat Gece üç...
Mikrofonda sonlanan bir heceyim,
Kendi öz ülkesinde sürgün bir mülteciyim.
Merkezde o otobüs kalkarken parça parça,
Bir can durakta kaldı, can çekişti açıkça.
Ardımda bir kıyamet, önümde demir kışla,
Bir ömür mühürlendi o son, gözü yaşlı bakışla...
Gözyaşların içime aktı,
Hıçkıra Hıçkıra.

Sabahın Köründe, sustu bütün şehir, kapandı tüm sayfalar,
İçimde fırtına var, dışımda sessiz duvar,
Parçalandı otobüsün camları, saplandı kalbime...

Ben canımdan vazgeçtim, bir masumun adına,
Bencillik yapamazdım, sevgim uğruna
"Aldırma" Yaşat dedim,
"Aldırma" Yaşa dedim, külümü savurup yangınına.
Şimdi benden çaldığın o kutsal tarihlerle,
Vur beni, intikam al, yürü git o yabancıyla...
Kalbimde kırık bir veda, yeter ki sen mutlu ol,
Bana her yer karanlık, yeter ki senin olsun yol...

Sen iyi ol...
Sen mutlu ol...
Gülsün gözlerin, sönmesin feri.
Daim olsun, yanağının gamzesi.
Sen iyi ol, sen mutlu ol...
Ben olmasam da olur...

Yıllar vurdu kıyıya, bir otobüs camında,
Yabancı bir gölgeydin, tam önümdeki koltukta.
Düştü sessizce küpen, değdi ayak ucuma,
Bir dokunuş, bir ömür sığdı o an avucuma.
Sonra gördüm o resmi... Oturmuş eski masama,
Yabancı bir fidan var, benim yarım kalan tahtımda...

Ben canımdan vazgeçtim, bir masumun adına,
Bencillik yapamazdım, sevgim uğruna
"Aldırma" Yaşat dedim,
"Aldırma" Yaşa dedim, külümü savurup yangınına.
Şimdi benden çaldığın o kutsal tarihlerle,
Vur beni, intikam al, yürü git o yabancıyla...
Kalbimde kırık bir veda, yeter ki sen mutlu ol,
Bana her yer karanlık, yeter ki senin olsun yol...

Biz ki bir tek bedendik, kapıların ardında,
Şimdi bir hiç gibiyim, gecelerin koynunda.
Canın sağ olsun be yar, hüzün de bende kalır,
Asil bir mağlubiyet, bin galibiyet sayılır...
Üzülme!

Ben mutluyum, mutlu olduğun için
Sen mutlu ol, mutsuz olduğum için
Unuttum sandın, ben asla unutmadım.
Bu adam senin eserin.
Eserinle gurur duy, mutlu ol sevdiğim.