Küçüktüm.. Her geçen bulutu tutup sallayasım vardı.. O kadar masum ve hafifti ki.. Beni üzmeyecek gibi gelirdi.. İnanırdım o zaman düsüncelerime. Ve yıllar sonra büyüdüm. O beni üzmez dedigim bulutların altında terkettin beni. Tüm masumlugu senle doldu göklerin. Sen oldun günesim.. Anladım hüzündün,anladım mutsuzluktun.. Ama asktın iste. Kabullendim. Simdiyse gökkusagında ki rengimsin.. Bulutlarımın üstünde
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta