Cürümü cüddesiyle
Geldiginde koltugun kanepesine ancak yigilan
Yorgun günün kari sevgi degil ask degil huzur degil yurt yuva degilse
Yurdu yuvasi huzursuz gecimsiz dirliksizligi bükülüp bükülüp devrilen
Evini dünyasini cehennem atölyesine cevirmistir günden gayriya
Her adimda kactigini kovalayarak
Her koydugu tas üstüne tasta insanligini yikip öldürdügü
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta