Dalgaların başlatıp denizin serildiği kumsalda ay tutulması yalnızlığım bir yana,
Bir yana, yolumu tutan baştan başa papatya dolu kırların kefen örtüleri.
Çöl toprağına inen güneşin altında tutunmuşum kızgın demirlere
Umutsuz bakışlarım dolanıp durdu yorulmasız gökyüzünde kuşların yerine.
Saçlarımın harlı duruşu bir nehrin kenarında dinlenir.
Katı gövdesi yakıyor havanın güz sarısı ekinler dönüşmüş yemyeşilden.
Hayretten donup kaldığım,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
