Işıkları açılmıyor hala akşamları bu evin
Odaları ısınmıyor faydası yok günün güneşin
Çocukları uğurladım bitti bayramları içimin
Sokakları bile tanımıyor artık bizi bu şehrin
Çığlıkları hiç dinmedi ki susturamadım kalbimi
Yastık yüzü görmedim uyutamadım ki hiç kendimi
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
