I
Yağmurları yakıyorum bu gece cümlelerin devrik düşlerinde.
Ayyaş sabahlarda mısralarım sendeliyor sokaklarında.
Kesik kesik nefes aralarıma sığdırıyorum ismini
Nefesimi tutuyorum büyütüyorum seni yüreğimde.
Gönül defterim ziyan, ezberimde ismin Elifleyin…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık Sebahattin abi çok güzel şiir .Tebrik ederim. Saygılar sevgiler sunuyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta