olmaz deyip de,
kaç kere oldurduğum,
yazıp yazıp da boş kağıtlara,
umutsuzluğa yorduğum..
ezip de kendimi;
yerlere savurduğum;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Beni etkilemedi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta