bir zamandı;
yokluğundu yüzüme sürdüğüm.
aylardan eylüldü,
şarkılardan hüzün.
yapraklar yenilemiyordu kendini artık,
karıncalar dönüyorlardı yavaş yavaş yuvalarına.
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Sevgili sair!degerli insan!bu güzel siir,i okumak hosdu...kutlar sevgi ve saygilarimla...yakup icik almanya
güzelll.tebrikler..
Imgeler cok anlamli. Hazan, huzun ve hayaller bir ucgen icinde birbirini tamamlayarak yeni bir mevsimin tarifine benzemis islenilen ask ve ozlem.Sairi kutlarim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta