Aşkınla Yak Ya Rab Vefasızım

Attığım her adımda,
Yolundan uzaklaşır mıyım diye korktuğum...
Kemiksiz dilimle,
İstemeden söylediğimden utandığım...

Nefsime yenildiğim bir an,
Ömrümü verdiklerime ihanetin kılıcını da verip
“Ya affet, ya bir kere vur öldür!” dediğimde
Bir değil, bin kere öldürüp affetmeyen yâri ben neyleyim?

Oysa ki...

Ya Rab,
Senden uzakken bile,
Bana benden yakın olanımsın.
Tövbemi kabul edip, kusurlarımı örtensin.
Bir vefasız olan benim; kıymetini bilemedim.
Kapında dilenciyim...

Dilim söylemeden,
Kalbim tövbe ederken;
Kalbimin sesini duyup kabul edenimsin.
Vefasız olan yine ben, bilen sensin.

Yalan aşkı, yalan dünyada
Ben şimdi neyleyim Ya Rab?
Aşkın yükü ağırdır,
Bir başına taşınmaz; nasıl edeyim?

Aşkta “sen”, “ben” olmaz,
“Biz” olursa aşk olur,
Kimlere nasıl diyeyim?

Beni benden aldılar,
Ben bende değilim.
Kimi, kime şikâyet edeyim?

Şimdi nefsimi ıslah etmeye çalışırken,
Seni bana düşman gösteren şeytanla cihat ederim.
Ben, beni Sana emanet ettim.
Çaresizim, kapında dilenciyim...

Ruhumu aşkının ateşiyle
Yanarken görmek isterim.
Doğduğum an gibi,
Toprak ananın kucağına bırakılmayı umut ederim.

Bedenimin taşıdığı başımı,
Gururla beş vakit eydiğim...
Dilim sustuğunda,
Kalbimin zikrederken beni dinleyenimsin.

La ilahe illallah
Diyerek nefsime, meleklere duyurmadan,
Sol yanımı duyan Sensin.
Aşkınla yanmak,
Dualarla Sana ulaşmaktır dileğim...

Ellerim semaya tövbeyle uzanır,
Allahu ekber der kıyamda beklerim.
Rükû eden bedenimle Sana,
Vav gibi eğilenim.

Her adımda Sana yaklaşır,
Kimselere eğmediğim elif gibi dik duran başımı
Sadece Secdede Sana eğerim.
Bana benden yakınsın, bilirim.
Sonsuz lütuflar verensin,
Vefasız olan yine ben…
İyi bilirim.

Zamana güvendim…
Yıllar su gibi geldi geçti, aldandım.
Şimdi çok geç kaldım, affet beni.
Affet beni…
Kapında garip bir dilenciyim.
Ben yandım Ya Rab, ben yandım…

Kulluğun hakkını veremedim,
Her hâlimle eksik olduğumu şimdi anladım.
Ama yine de…
Sonsuz nimetlerinden rızkımı verdin,
Bereketinden mahrum etmedin.
Sen bana, benden daha yakınsın.
Vefasız olan yine ben…
Bir ben… ah, bir ben…

Gözümün nuru,
Dünyaya baktığım gözümden akıp gitmeden
Affını isterim.
Yalan aşkı, yalan dünyada neyleyeyim?

Semaya açılan kapılarının önünde
Ellerimden tutmanı beklerim.
Sen tutmazsan elimden,
Ben nerelere gideyim?

Sıfatının nuru yüzümde olsun isterim.
Sol yanımda bir ateş ol,
Dünyalık aşka değişmediğim...
Aşkınla defalarca yak kalbimi.
Sen diye atan bu kalpte
Kimselere yer kalmasın diye,
Sabırla bekleyip daha çok sabır dilediğim...

Ya Rab,
Bana benden yakın olan Sensin.
Düşmesin 99 adın,
Ne kalbimden, ne dilimden.

Attığım her adımda,
Muhammed Mustafa’nın yoluna engel olanları kaldır.
Sana ulaşan yolumu aç ki,
Sana geleyim...

Nurundan nur ver ki,
Nurlansın yüzüm.
Gelemesem de, göremesem de,
Kısmet olmazsa bile,
Hayalimde haya ederek
Kâbe’ye yüz süreyim...

Beş vakit boyun büküp
Secdeye yüz sürdüğüm günahlarımla,
Sevaplarımla...
Huzuruna kabul ettiğin ben,
Benden yakınsın.
Ben vefasız bir kulum, iyi bilirim.
Beni kapından geri çevirirsen, ben neylerim?

Nice kalplere,
İmtihan diye sevda eken Sensin.
Ben, sabırla
Sabrın sonundaki cenneti bekleyenim.

Bir vefasız olan yine ben...
Yine bir ben...

Yalan dünyada,
Sol yanımı aşkınla yak Ya Rab!
Yak ki başka aşka yer kalmasın.
Ben âcizim, ben çaresizim.
Nefsimle bir an bile Sensiz nasıl baş ederim?

Söz geçmez olur bazen nefsime.
Ferhat olur, dağları delmek isterim...
Mecnun olur, çölleri geçmek isterim...
Nefsimi ıslah yolunda
Hz. Yusuf gibi sabredip beklerken,
Hz. Yunus gibi
Açtım ellerimi...

La ilahe illa ente subhaneke inni kuntu mine’z-zâlimîn.
Dualardayım…

Gözyaşlarımın her damlasında
Adını tesbih eylerim.

Bana benden yakın olan Sen,
Vefasız olan bir ben…
Bir ben… bir ben…

Sol yanımda bir ateş ol,
Senden başka aşka yer kalmasın.
Yalan dünyada,
Yalan aşka değişmediğim aşk ol Sen…
Senden başka aşkı neyleyeyim?

Aşkınla kül olup,
Yoluna serileyim.
Tövbelerimle kapına gelen bir ben…
Bir ben…

Ah Ya Rab...
Sana karşı bir vefasız:
Ben.