Bir dalda yaprak olamadım
Dört mevsimi hiç yaşamadım
Ne kar nede yağan yağmurla ıslandım
Güneşle kavrulup rüzgarla savrulmadım
Bu mu seninle yaşamak, anlamadım
Şimdi hiç olmazsa bir kere gel aşkının mezarına
Ne çiçek nede su bir damla
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta