Aşkının Ateşi Damarlarımdadır

Sessizce bu ellerimden kayıp gittin,
En son seni gördüm bulanık derede.
Hangi yeşil bağda çiçek olup bittin,
Söyle menekşem, yaşıyorsun nerede?

Bir gün dargın, bir gün mutlu, ne güzel,
Değenek gibi dururdun hep yanımda.
Sanıyordum benimle yaşarsın güzel,
Kayboldun birden, dalgınlık anımda.

Bir kez olsun beni arayıp sormadın,
Kaldım koca dünyada tek başıma.
Gelip de gönlümü teselli yapmadın,
Ben de sığındım akan gözyaşıma.

Hâlâ bu yürekte baş köşedesin,
Döşediğin taşlar duruyor yerinde.
Hayalimde soğuk bir bölgedesin,
Seni düşünüyorum gecenin derininde.

Ben yar diye ilelebet seni seçtim,
Gel bir gün, tut şu üşüyen ellerimi.
Sen yokken hasretinden kendimden geçtim,
Yollarda bırakma artık gözlerimi.

İlkbahar geldi, dallar yine yeşerdi,
Aşkının ateşi damarlarımdadır.
Bu gönül seni görmek için sabretti,
Issız odamda hâlâ hayalin kollarımdadır.

Ağacın yeşili dallarındadır,
Aşkının ateşi damarlarımdadır.
Issız odamda hayalin kollarımdadır,
Bu gönül hâlâ senin yollarındadır.

Menekşem, menekşem, dön ne olur,
Sensiz bu yüreğim her gece yorulur.
Baş köşede hâlâ senin yerin var,
Hasretin içimde kor gibi yanar.

Menekşem, menekşem, nerede kaldın?
Bu garip gönlümü sensiz bıraktın.
Gel bir gün, tut şu üşüyen ellerimi,
Yollarda bırakma artık gözlerimi.