Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Sevince insan,gururu da emekliye ayrılıyor,düşünceleri ve mantığı da:))
Güzel çalışmanızı kutluyorum,yürekten.
tebrikler,sayın Ortak,saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta