Bilirmisin seni ne kadar çok sevdiğimi
Kalp denilen o narin, kırılgan mucize
senin adını duyunca önce titriyor
sonra usulca eriyip sana karışıyor,
içinde binlerce fırtına koparken bile
sadece senin adınla sakinleşiyor
Gözlerinle başlar her sonsuzluk
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta