Aşkın Rönesans Manifestosu

Biz ilan ediyoruz:
İnsan yalnızca düşünen bir varlık değildir
yalnızca hisseden de değildir
insan düşünürken hissedebilen
hissederken ölçü kurabilen tek varlıktır
Aşk bu yüzden zayıflık değil bir yetkinliktir
İnsan rol yaparak değil severek gerçek olur
en büyük trajedi kaybetmek değil
hiç derinleşmemektir
Biz tutkuyu savunuyoruz ama körlüğünü değil
coşkuyu istiyoruz ama ölçüsüzlüğünü değil
çünkü hakiki aşk yüksek sesle değil
yüksek bilinçle yaşanır
Sevgi, zarafetin cesaretle birleştiği andır
bir bakışı bir ömre denk sayabilmek
ama o ömrü incitmeden taşıyabilmektir
Aşk, sahip olmak değildir eşlik etmektir
bir bedenin yoluna onun önüne geçmeden
yanına düşebilmektir
İnsan ölçüyle güzeldir
güzellik rastlantı değil orandır
denge uyumdur
Aşk da böyledir ne fazlalık, ne eksiklik
iki varoluşun altın oranıdır
Biz inanıyoruz ki akıl ile kalp düşman değildir
ayrıldıklarında insan küçülür
birleştiklerinde uygarlık başlar
Bu yüzden aşk özel bir lüks değil
evrensel bir sorumluluktur
çünkü seven insan daha az yıkar
daha çok kurar
Biz yeni bir çağ öneriyoruz:
Sevmenin hafife alınmadığı
düşünmenin soğuk sayılmadığı
tutkunun bilgelikle bilgeliğin şefkatle
el sıkıştığı bir çağ
Bu çağda aşk kaçış değil katılımdır
hayattan geri çekilmek değil
hayatı daha derinden kabul etmektir
Ve son sözümüz şudur:
İnsan en çok severken en çok insan olur
Bu yüzden yeniden başlıyoruz kalemle,
kalple, akılla
Bir Rönesans yeniden ve bu kez
merkezinde aşk var.
Aşk