Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
'Öylesine' diyor şaire... Ama değil...
İçe işleyen ve sonsuzluğa girdiği gibi gidecek bir aşkın izleri bu... Yalnızlığına kendisini katan ve kendisiyle söyleşen, dertleşen yüce bir gönlün şiiri...
Tebrikler Nurten Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta