Kuşadası’nda akşam, dalgalar aşkın çıplak tenini okşar,
Sen bir kor, yüreğimde deniz, ne yemin söylerim, ne yemin bilirim.
Kumlar şarkı söyler, her tanede bir sevda, güneşle öpülmüş,
Sen martı, ben dalga,
Güvercinada’nın gölgesinde birleşiriz. Söke’den rüzgâr, aşkı yıldızların damarlarına dokur,
Balıkçı ağı çeker, sevda marinanın tuzlu dudaklarında titrer.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta