Kardelenler gibi büyüdükçe başını eğebilen biri
beklediğim insanın,
belki gölgesiydin sen,
belki de aynadaki yansıydın
gerçek olmayan,
ama, yalancı aşklarla bezeli
hayatın umutsuz yollarında,
aynadaki yansıya da
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




hayallerini sarıp sarmalayan
gölge aşkları,
vazgeçemiyorsun umutlarından,
“birgün acaba? ”
diye sormaktan
alamıyorsun kendini,
ve gözlerini kaçıramıyorsun,
gerçek aşkın
aynadaki hayali gözlerinden
tebrikler listeme aldım ...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta