Uç vermişti topraktan
Narin ve incecik bir filiz
Güneş görmez rüzgar bilmez
Ürkek, şaşkın ve utangaç
Salınarak gülüyordu dalında
Şonsuz bir şükürle eğiliyordu boynu
Yalnız ve kimsesiz di bilmediği dünyada
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta