Aşkın Enkâzı Şiiri - Fevzi Emir Yılmaz

AŞKIN ENKÂZI
Fevzi Emir Yılmaz

Yağmur gibi yağsa gökten musibet,
İncinmem sineme etse isabet.
Lütuf buyur, gönlüme intisab et;
Senin gibi âşık çok deme bana.

Bir yolum yok benim senden ileri,
İncitmem gönlümün düştüğü yeri.
Ne olur kapından çevirme geri,
Kıvrılıp kalayım, git deme bana.

Ne kadar görmezden gelsen de beni,
Yine de istiyor gönlüm sevmeni.
Sen oldun sevdamın ilk öğretmeni,
Sınıfta kalayım, geç deme bana.

Aşk şarabın ellerinden içeyim;
Sevdan ile koy canımdan geçeyim.
Virâneme seni sultan seçeyim,
Vur, öldür istersen, yok deme bana.

Dilim, dudaklarım kurusa kalsa,
İçmem başka elden, can suyu olsa.
Marifet aşkında çıkmaz bir yolsa,
Bir ömür kalayım, çık deme bana.

Bu yüreğim sonsuza dek meskenin,
Senden gayrı lüzumu yok kimsenin.
Emrindeyim; hüküm senin, söz senin,
Yeter ki kalbinden sök deme bana.

Ayda yılda bir görsem de razıyım,
Dilde dua, gönülde aşk sazıyım.
Alnındaki silinmeyen yazıyım;
Kalemi, kâğıdı yak deme bana
Sevmesen de aşkının enkâzıyım.