Güneşler dönerken gözlerinin bakir koyaklarında
Dilindeki özleyişlerin cemreleri düşüyor şiirlerime
Göğümde bulut, ırmağımda su, toprağımda sevinçle
Ruhundaki şarkılarla çoğul sevinçlere doluyorum ben
Bütün acıların öğütüldüğü bir değirmende bile sevdayı gözler yorgun yürek. Yaşamın gizli bahçelerinde tüm sancılar bir gülden alır can suyunu bebeğim. Ak düşen saçlarımı okşarken, sür dudaklarını seni seven gönlüme. Gözlerini aydınlığıma çevir ve çıkar gönlünü sıkan askılarını bu gece bedeninden.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta