Aşk mı varolup insanın içinde yaşıyordu
Bir etten kafes bir kalp bir bedenin içinde
İnsan mı yoksa aşkın içinde yaşıyordu
Varolmuş evren de bu gök bu toprak ininde
Ne yapsa insan önce kendisi şaşıyordu
Tereddütsüz insanlar her dağı aşıyordu....
Hüznünü dağlara savuran
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı
Devamını Oku
senin kırılgan
ürkekliğin yok mu ceylan
ruhumu kanatlandıran
an be an kaçmaya hazır haline
ne aşklar susadı




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta