Aşkın Dikenli Gülü Şiiri - Afşin Dualı

Bir gül diktim kalbimin en orta yerine
Dikenleri batıyor, kanıyor ruhum her nefeste
Aşk, bir vuslat değil, bitmeyen bir sancı
Her adımda batıyor sevdanın o keskin hıncı
Yürüyorum, yol diken, ayaklarım çıplak
Kavuşmak imkânsız, bu kadersiz bir tuzak.
​
Aşkın dikeni battı, yüreğim oldu harabe
Kavuşmak bir hayal, vuslat sanki bir efsane
Keman ağlıyor bak, ayrılığın türküsünde
Biz seninle yokuz artık, ölümün gölgesinde.
​
Güller açmıyor artık, toprak oldu küs
Siyah bir tül iniyor, hayatıma giren bu son süs
Elini tutamadan, zaman aktı avuçlarımdan
Bir ayrılık senfonisi bu, kopan o son hıçkırıktan
Ne kavuşmak kaldı geriye, ne de o eski bahar
Ölüm geldi kapıya, şimdi sadece huzur var.

Dikenler battı...
Vuslat ölüme kaldı.