Yalnızlık En Çok Aşık Olunca Hissedilir

Birdenbire karşıma çıktı bir afet.
Sanki herkesten güzel ve bambaşka.
Rüzgarla uçar gibi savrulduk aşka.
En çok yanakları etmişti aşka davet.

Gece gözlerime takıldı yanakları.
Tüm vücudumu sardı sessiz çığlıklar.
Kalbimin sıcak iklimine kadar.
Ardı ardına saplandı aşk mızrakları.

Güzel bir kız içindi nefesimin çığlıkları.
Elimi sürüyordum kuş tüyü yastığa.
Sabah olsun diye yalvardım aydınlığa.
Fakat geçmiyordu saniye tıktıkları.

Hayalimde el attım o kızın boynuna.
Elimle tuttum başımdaki yastığı.
Sonra da onun gözlerime taktığı
Yanakları öptüm de yattım koynuna.

Hayal de olsa bu, çok güzel bir duygu.
Fakat yine de girmedi gözüme uyku.
Aşık olmanın daniskası işte buydu.
Yalnızlık en çok aşık olunca koydu.