Aşkın bencesi Şiiri - Özcan Kurt

*AŞKIN BENCESİ*

Hayatta unutmazsın,
Bahçanın kapısını,
Gülün kokusunu,
Renginin güzelliğini
Dikenini ve
Kanayan elin
Acısını..

YİNE GİRSEN O KAPIDAN:

Yaşanılan her şeye rağmen,
Güzellikler baskın gelir,
Bu sefer aldırmazsın,
Acılara, yaralara ve hatta
YETMEDİ...!
Üstüne üstlük dört elle
Sarılırsın..

Çünkü Dikeni var diye
Gülü yargılamazsın artık.

Olsundu değerdi
İnsan yine SEVEBİLİRDİ.

Belki bendendi,
Belki O eli tutmasını bilemedi..

Şüphe eder,
Endişelenir,
Sınar, sınanırsın
Korkar
Acı duyar,
Kaygılanırsın....

Bunlar SEVGİYE ait
TİTREŞİMLERDİR..

ÇİÇEKTİR, HABBEDİR, ÜZÜMDÜR
RENKTİR, POLENDİR, GÜLDÜR..
Göz alıcılığı çoktur..

Lakin...! Lakin Dostlar;

Aşk başkadır..

AŞK kavuşmak ile
AYRILMAK
Tutunmak ile
VAZGEÇMEK arasında
Bir yerdedir.

Kaç kişiliği yoktur..
Cinsiyeti yoktur.
İnsani hayvani ilahisi yoktur.
AŞK YALIN KATIŞIKSIZDIR
ŞARAPTIR, KÜPTÜR, BÜTÜNDÜR
PETEKTİR BALDIR...
ÖZ akıcılığı çoktur.
Ve tabi ki de dostlar;
AŞK DA
ŞÜPHE YOKTUR..