Aşkın bencesi Şiiri - Özcan Kurt

*AŞKIN BENCESİ*

Hayatta unutmazsın,
Bahçanın kapısını,
Gülün kokusunu,
Renginin güzelliğini
Dikenini ve
Kanayan elin
Acısını..

YİNE GİRSEN O KAPIDAN:

Yaşanılan her şeye rağmen,
Güzellikler baskın gelir,
Bu sefer aldırmazsın,
Acılara, yaralara ve hatta
YETMEZ...!
Üstüne üstlük dört elle
Sarılırsın..

Çünkü Dikeni var diye
Gülü yargılamazsın artık.

Olsundu değerdi
İnsan yine SEVEBİLİRDİ.

Belki bendendi,
Belki O eli tutmasını bilemedi..

Şüphe eder,
Endişelenir,
Sınar, sınanırsın
Korkar
Acı duyar,
Kaygılanırsın....

Bunlar SEVGİYE ait
TİTREŞİMLERDİR..

ÇİÇEKTİR, HABBEDİR, ÜZÜMDÜR
RENKTİR, SESTİR, POLENDİR, GÜLDÜR..
Göz alıcılığı çoktur..

Lakin...! Lakin Dostlar;

Aşk başkadır..

O'nu kafiyeli ölçülü şiirlere
Sığdıramazsınn.

AŞK kavuşmak ile
AYRILMAK
Tutunmak ile
VAZGEÇMEK arasında
Bir yerdedir.

AŞKIN
İki kişiliği, üç kişiliği yoktur..ÜSTAT..
Cinsiyeti yoktur.
İnsani hayvanisi yoktur.
Bütün aşklar ilahidir.
AŞK YALIN KATIŞIKSIZDIR
ŞARAPTIR, KÜPTÜR, BÜTÜNDÜR
PETEKTİR BALDIR...
ÖZ akıcılığı çoktur.

Ve tabi ki de CAN dostlar;
AŞK DA
ŞÜPHE YOKTUR..