O ağaç ağlıyor bir tanem,
o ağaç hüzünlü;
artık yalnız dayanmak zorunda,
kara kışa,fırtınaya...
Artık altında buluşan sevgililer yok!
gizli gizli sevişenler yok!
O yağmurlar,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Çok güzel bir çalışmaydı. Kutluyorum tam puanımla. Saygılarım ve selamlarım sayfanızda
ant.10
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta