bir deprem olursun yolların çamurlu yalnızlığında
sıkıntılı ağaçlar seyreder sürgit güzelliğini
baharın gelişi sessiz bir operadır tango bulut gölgeleri
doğa sana yönelmiş doyurgan bir kadın eli su içiren
ıssız dere köprüsü olursun ben yamacında kimsesiz ot
aşkımız semtime bile uğramayan uç uç böceği çocuksu
nokta nokta hüzün kuşlar gökyüzü uçurtmasızlığım
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta