Sen, aşkın dilime nakış nakış işlenmiş halisin.
Sen, gözlerimin güzelliğinin tek sebebisin.
Sen, yüreğimde açmış aşkın en güzel gülüsün.
Bakışın: aşk...
Gülüşün: sevda...
Duruşun: roman...
Sana “günaydın” demediğim her gün
Güneş doğmuyor,
Saatler geçmiyor,
Ay el sallamıyor bana.
Her bir hücrem seninle dolu.
Gülüşüm sen,
Bakışım sen,
Saçlarımın rüzgâra dağılışı bile sen.
Her şeye biraz sen katıyorum.
Bir insan her yere mi yakışır?
En çok da yüreğime yakışanım...
Yüreğimin en güzel portresi sensin.
Divitin ucundan damlayan damla,
Fırçanın tuvale aşkı,
Dilimin dudağıma duasısın.
Yüreğime gelip konmuş minicik bir kuş,
Ürkek ve titrek...
Her kanat çırpışında kanatsa da yüreğimi
Kanatların,
Yine de vazgeçmem senden.
Aşk, fedakârlık demek değil mi...
Gördüğüm,
Duyduğum,
Bildiğim her şeyi sana feda ediyorum.
Sen, yürek haneme işlenmiş
Tek aşksın.
Sana her baktığımda
İçimde binlerce kelebekler uyanıyor.
Her biri adını fısıldıyor:
"İşte o!" diyor,
"Aşkın kıyısında duran adam(kadın) o!"
Gözlerinden dökülen sessiz cümlelerde
Benliğimi buluyorum.
Kalbim, sana her atışında
Şükrün en güzel hâlini yaşıyorum.
Bir dokunuşunla dağılıyor
Yılların tüm yalnızlığı.
İçimde seninle yeniden çiçek açan
Bir mevsim var, hep bahar.
Dallarına adını astığım;
Her yaprakta sen,
Her nefeste sen varsın.
Bir ömrü anlat deseler bana
Sadece adını söyler susarım.
Çünkü sen,
Benim anlatmaya doyamadığım
Ve asla bitiremediğim tek cümlemsin.
Sen yüreğimin beynime tek ihaneti
Aşkın en saf halisin
Sen adam(kadın)sen benim
İlk ve son limanımsın.
14.04.2025 10:31
Kayıt Tarihi : 14.4.2025 10:36:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!