Bak gelmeni bekliyor her şey,
Tutuşuyor odam hasretinle.
Masamın her yanındaki,
Bu boş kağıtlar,
Aşkımız yazılsın diye duruyor.
Tek başıma yazamıyorum,
Parmaklarım kalem tutmuyor.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta