Şu darül hayatta nasıl sabrettin ey sevgili peygamberim,
Annen, baban kimsen yokken neydi seni bu kadar teskin eden?
Derdin kendin değil bütün insanlıkken,
ve dahi sana zulmedenleri bile düşünürken,
Neydi seni bu denli şefkatli yapan ey sevgili peygamberim?
Yaratılırken dahi gül ile yıkanmış bedenin,
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta