Şu darül hayatta nasıl sabrettin ey sevgili peygamberim,
Annen, baban kimsen yokken neydi seni bu kadar teskin eden?
Derdin kendin değil bütün insanlıkken,
ve dahi sana zulmedenleri bile düşünürken,
Neydi seni bu denli şefkatli yapan ey sevgili peygamberim?
Yaratılırken dahi gül ile yıkanmış bedenin,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta