Haktan berisin
Dinde gerisin
Ey meçhul asker!
Kimin erisin?
Mevcudat ordu!
Yaratan kurdu.
Elestü bezminde;
Kendini sordu.
“Beli”ydi cevap!
Razıydı Vehhab.
Çıksaydı; “hayır”;
Sevmezdi Tevvab.
Ram oldu âlem!
Kaydetti kalem.
Sen asi olsan;
Çekersin elem!
Zikirde her şey
Uyumaz bir şey
Tek gafil sensin
Bu nasıl bir şey?
En özel senken!
En güzel senken!
Etmezsin şükür!
Kalkıp ta erken.
Yersin, içersin!
İnsanım(!) dersin
Hamda gelince;
Kaçar gidersin.
Emrinde evren!
Almadın devren!
Allah sa Malik?
Tazime davran!
Elinde yetki
Yaparsın etki!
Verene karşı;
Bu nasıl tepki?
Mayandır meni!
İns yaptı Sani!
Ölümlü arzda;
Deniyor seni!
Yakınsın sona!
Emin ol buna!
Gelişin gibi;
Dönüşün ona.
Gel cahil olma!
Gaflette kalma!
Tövbe et hemen;
İmansız ölme!
Asker ol Rabbe!
Sırf ona Rab de!
Nahak’ı terk et!
Her zaman; “Hak” de!
Cihat ŞAHİN
08.10.2010-İZMİR
Kayıt Tarihi : 8.10.2010 11:23:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!