Sararan eylüle inatla gülebilen çocuklardık biz...
Düşe kalka oynayabildiğimiz kocaman bir sokağımız vardı
Öyle ayaküstü atıştırmalar yoktu..
Sofra bezleri Üstüne serilmiş anne kokulu çorbalar çekerdi canımız....
Yer yataklarında uyur, tatlı hayallere dalardık..
Biz bilyelerimizi saklardık yastık altlarında
Bir gün hayallerimizin çalınacağından bihaber..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Terk eden sevgiliye, giden anne eşlik ediyor..
Yürek yangını git gide büyürken geride anımsanan o çocukluk yılları kalıyor.
Ne güzel anlatmışsınız. Su gibi akıp gitti dizeler.
Kaleminiz hep konuşsun böyle..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta