Aşk çölünde divaneyim parçalandım toz oldum,
Sefer ettim âsumana kasırgaya göz oldum,
Özümün özü topraktır bütün cevherler bende,
Gönülden hiç ısınmayan vârıyata köz oldum.
Ah âşığın şarkısıdır, sanmayın ben ağlarım,
Şarkımı söyler dururum aşkı meşke bağlarım,
Benim şarkım vayvelâdır ahenk bilmeyenlere,
Aşkta usul ritim farklı, ben gönülden çağlarım,
Çak bir şimşek de aydınlat gönül senin evindir,
Kışta ılık, yazda ferah, sonbaharda serindir,
Ey sevgili dönme yüzün eyleme beni ser'den,
Gönül evinde karanlık hicran'ın eseridir.
Zülüfleri kıvrım kıvrım perde oldu gözünde,
Görmez oldu derdi aşkı muhabbet yok özünde,
Aşk erleri koşar durur perme perişan olur,
Kim ferâha erebilmiş sevdanın son düzünde.
Hasta değil pür virandır tabip istemez gönül,
Bak sevgili yüz çevirdi şimdi yalnızsın gönül,
Ben ağlarım ağyar güler bu derbeder halime,
Topla enkazı aşkımı dile düşürme gönül.
Kayıt Tarihi : 4.05.2026 21:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!