rüzgarın saçtığı gül kokularıyla ve bütün çiçekleri alıp koynuna
yaz kış deme sen aşka doğru ilerle
yalanlar kanatsın yüreğini, ağlatsın gözlerini, varsın;
var göz kapakların, yansın kanlaşsın
bu acılar hissettirmez sana derin yalnızlığını
kızıl ellerinden bırakma saklı umudunu,
omuzlarında tüy gibi taşı aşkın bu ağır yükünü
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta