Aşka Bir Çift Har Şiiri - Sevgi Gül İlkan

Hüzünden gece gölgemi peşime takıp
Aşkın güneşi doğmaya yola çıktım

Kalbim benden önde yürür, önce görür...

Avucumdaki dualı aşk ateşini
Fecrin tutuşturdum
Fecrin, benden bana aşk tutuştu
Gün batımı, aynada gördüğü yüzümdür

Aşkın güneşiyim
Sanmasın ki batarım
Ufkumu perdelerim
Ufkum ki aşka sır perdesi
Aralamanın peşine düşerim

Yağmurda sıcağım
Gözlerinden ılık ılık akarım
Yüzünün aşkla yıkanması
Bilsin ki duamdandır

Ki ben aşka çok ağladım
Her ağır sınavımda
Kirpiklerim, özüme sondaj uzandı
Yüzüm sular altında kaldı
Aşkla yıkandım
Közüm nura alındı

Sanmasın ki O'nda küllenirim
Ben, güzelleştirenim
İsterse dağlar kadar günahı olsun
İçine aşktan köz bıraktım
Közüyle, günden güne büyüyecek
İçine sığamaz hale gelecek
Yanardağ misali
Beden denen libasını yırtıp aşk doğacak
Bir gün, gideceği mezarında da
Benden, aşka doğmak var

Aşka, bir tek annemden doğmadım
Ağır sınavla
Milyonlarca mezara bırakıldım
Bedenim de mezarımdı
Beni gören yaşadığımı sanırdı
Bedenimin dikişleri attı
Harlı kan ağladım
Aşkın rengi kırmızıydı
Ruhumla, göğün ipine tutuna tutuna
Filizlenip çıktım
Yeryüzünde
Yirmi sekiz trilyon hücremle aşktım

Aşka doğumu bilseler
Ölüler, evlerinden dışarıya çıkarlar

Kalbim benden önde yürür, önce görür...

Sanmasın ki O'ndan haberdar değilim
Önünden önünden yürümekteyim
Gölgemi peşimde sürüklemekteyim

Dizlerini secdeye
Aşka har olup indirdiğinde
Arkasına geçeceğim
Aynada kendimi seyredeceğim...