Aşk bizim çıramızdı, yol yürüdüğümüz yerde.
Biz bilirdik ki ilaç bu, hasbel kader düşülen derde.
Bu kut idi bizi besleyen, çıkılan dünya denilen seferde.
Bu idi elhak masiva ile aramıza gerilen perde.
Ne seher nede bir başka vakit dindirmedi ahu eninimizi.
Ne talihmişte gelip bilmem kaç milyonda bulmuş bizi.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Kaleminize sağlık. Harikaydı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta